Voorjaarsvakantie

Het lijkt wel of de vakantie periode zich goed leent voor het plaatsen van berichten. En misschien is dat ook wel zo. Het mag even een weekje rustiger aan. Even niet overvaren naar Lekkerkerk. Dat was de afgelopen weken best een uitdaging met de harde wind. De fiets lieten we al in Lekkerland, maar toen de pont gevaarlijk heen en weer ging, had ik het niet breed. Leerlingen vroegen later bezorgd of het wel ging... 'u zag zo wit'. Hmmm, ja, dat zou zo geweest kunnen zijn. Al kan het er soms ook opmerkelijk kalm aan toe gaan...

Maar deze week even in de ruststand. 's Morgens als de wekker afgaat (als we die al zetten...), gewoon nog even in bed blijven, gezellig kletsen en dan pas de droger aan... Of zelf je kleren uit mogen zoeken, hoe 'n feest is dat?

Gisteren startten we de vakantie goed met een dagje Beekse Bergen. Een prima wildspot gehad!

Vandaag is het een combinatie van bedden wassen, ramen zemen (oef, dat zonnetje schijnt ongenadig op de beregende ramen...) en voorlezen. Ook fijn!

Afgelopen zondag werd Antje, voor wie we ons inzetten in een zgn. thuisfrontcommissie, voor een jaar uitgezonden naar Nicaragua. Een hele mooie dienst, waarin persoonlijk aandacht werd besteed aan Antje's opdracht en haar geplande reis. Heel fijn dat we zo concreet -weer- een bijdrage mogen leveren aan uitbreiding van de wereldwijde Kerk!

Op de zondagsschool, in de familie en op school wordt er flink geknutseld... met ijsstokjes en washi tape worden er 1000 (!) prachtige kunstwerkjes gemaakt om uit te delen aan iedereen die meeleeft en -geeft voor dit mooie stukje werk in Gods Koninkrijk. Ook lezen wat Antje gaat doen? Lees meer op www.gzb.nl/antjeinnicaragua.

Een kenmerkende spreuk op het bordje. Zo is het maar net. Afgelopen maand spraken we af met twee gezinnen die we nog kennen uit de Ethiopië tijd. Eigenlijk beaamden we allemaal dat onze gedachten nog regelmatig zo'n 6000 km afdwalen. We koesteren de herinneringen!