De overgang naar 2019 maakte me bewust van het feit dat de tijd snelt. Dat wisseling van de seizoenen, de ontwikkelingen in de samenleving, het verloop van het schooljaar... waar blijft de tijd?
De zonnestralen, die vanmorgen tussen de buien door op het notitieblok vielen, hielpen me de aandacht te vestigen op Hem die het wereldgebeuren, ja ALLES, in Zijn Hand heeft.
De vakantie hielp de gedachten te verzetten. Even geen werk en studie, maar handwerken en hobbyen. Oma de Baat kwam eten en een avondje haken. De teleurstelling was groot toen oma het eerste haakwerkje weer uittrok: verkeerd de steken van de tour geteld. Blijkbaar ben ik niet zo'n snelle leerling: pas na het haken van 9 kaarsenhoudertjes kon ik zeggen dat ik de beginselen onder de knie heb. Toch 'handwerk-oma' Stuurman nog maar eens om raad vragen. Hoewel haar handwerkwinkel doet vermoeden dat ze daar wel verstand van heeft, kan dat nog wel eens flink tegenvallen...
Handletteren gaat me beter af. Bovendien een goede reden om iets trouwer te zijn in het sturen van kaartjes...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten