Vorige week donderdag zouden er twee mensen de administratie komen controleren. Maar zonder auto zouden ze niet komen, dus we besloten dat onze trekker chauffeur ze op zou halen. Maar nee, de heren gaan niet mee... het is immers een dag waarop een een of ander jubileum wordt gevierd. Waarom kon dat niet een dag van tevoren worden gecommuniceerd? Had onze Getahun een ritje Addis bespaard...
Afgelopen maandag opnieuw een poging. Voordat de mannen een stap in het kantoor hebben gezet, vragen ze om een vergoeding die ze nodig hebben voor hun vervoersonkosten. Wat? Vervoer? Uit welke auto stapte je zojuist? Juist ja, een Alfa auto! Geen grappen, mannen! Een vergoeding dan om een huis te huren... Een huis huren? Ja, dat is wel nodig als de check naar verwachting 3 tot 4 weken duurt. Wat? Zo lang? Heren, het gaat hier om het afstoten van 1 van de 5 bedrijfstakken... Kan niet moeilijk zijn, toch?
Later begrijpen we van onze assistent dat hij al had besproken met de baas van de jongens dat ze geen geld als onkostenvergoeding hoeven te ontvangen. Die kosten worden gedekt door het kantoor. Dat zet deze onterechte vragen in een nog kwader daglicht.
Nadat we nul op rekest hebben gegeven wat hun verzoeken betreft, zeggen ze weer naar Addis te willen koersen. De volgende dag zullen ze rond 9.30 uur terug zijn, om een begin te maken. Na de lunch bellen ze naar onze medewerker dat ze nog steeds in het dorp zijn; als we nog gehoor willen geven aan hun oproep, kunnen we naar ze toe komen. Nee, dank u.
Voor de tweede dag op rij worstelen ze zich door mappen heen. Beiden beschikking hebbend over een computer, de pc met een wachtwoord beveiligend... Vanaf donderdag verwachten we onze externe accountant voor het jaarwerk 2014... dat wordt gezellig op kantoor!
Volgens mij verkies ik de blauwe brief boven het blauw aanlopen van ergenis...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten