Vorige week was het een drukke week, met nog een week te gaan totdat morgen het nieuwe jaar wordt ingeluid. Het meest zichtbaar is de praktische voorbereiding op het Nieuwjaar. Grote tassen gevuld met tomaten en uien, verbaasde schapen en al dan niet gepluimde kippen, worden zorgvuldig naar huis gesleept. Heerlijk voor de doro wot (kippen saus), die gegeten wordt met -natuurlijk- injera.
Namens de fellowship organiseerden we weer een voedselactie. Ook dit keer in samenwerking met de mensen van de Kebele, de wijk. Een groep enthousiaste Ethiopische jongeren, verenigd in scout verband, zorgden voor de inkoop van de producten. Het uitdelen deden we samen. Een hernieuwde kennismaking met deze groep minderbedeelden en ouderen zo dichtbij.
Hoewel elk bezoek weemoedig maakte, maakte de situatie van een 20-jarige jongen het meest indruk. Geboren zonder benen en een klein en misvormd armpje. De plek waar hij zat op het beton, is zwart. Hij zit er immers dag in, dag uit. Zijn moeder vertelt dat ze al die jaren al alleen voor hem zorgt, maar dat de zorgen haar boven het hoofd groeien. Een jongen wiens lichamelijke beperking ook voor een verstandelijke beperking heeft gezorgd. Wat zijn zijn dagen lang en uitzichtloos, als hij 's morgens van zijn matrasje op de grond wordt gesleept en daar zijn tijd 'slijt'...
Zaterdagmorgen was het de beurt aan zo'n 150 kinderen. Mark en Janneke hadden samen met hun collega's een mooi kinderprogramma in elkaar gezet.
Er werden liedjes gezongen, juf Jeroesh vertelde het verhaal van de Goede Herder en met krijtjes werd een kleurplaat gekleurd.
Tussendoor even een korte break. Een glas warme melk en een banaan. Wij Hollanders drinken de melk graag koud, maar de Ethiopiërs drinken 'm het liefst zoals het uit de koe komt...
Zaterdagmiddag was de zaal gevuld met tieners. Wat een ander publiek! Samy, een gepassioneerd kinderwerker én bezoeker van de fellowship, zorgde met zijn team voor invulling van het middag programma. Hij vond dat best spannend, zeker in het begin. Het is zoals iemand zei: 'tiener gedrag is overal hetzelfde'. Met een paar activiteiten was de aandacht helemaal bij Samy en kon hij hen op eenvoudige manier bereiken.
Beide groepen kregen schoolspullen om komende maandag goed uitgerust aan het nieuwe schooljaar te beginnen. De kleinere kinderen kregen tevens een kinderbijbel mee, De tieners kregen als aandenken een armbandje met vier symbolen (een 'x', het symbool voor de zonde; een hart, het symbool voor Jezus' liefde voor zondaren; een kruis, het symbool voor Jezus' kruisdood en tot slot een kroon, weggelegd voor hen die in Hem geloven). Een mooie 'kapstok' om het Bijbelverhaal te kunnen herinneren en door te geven, ook in het jaar 2007.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten