Sta je er in Nederland wel eens bij stil...
... hoe 'n voorrecht het is om naar de huisarts te kunnen gaan als dat nodig is?
... dat een arts of medisch specialist advies geeft op basis van kennis?
... er uiterst zorgvuldig met medicijngebruik wordt omgegaan en in het geval er medicatie nodig is...
... na een uur bij de apotheek een mooi te-recyclen-papieren-tasje klaar staat, compleet met recept, bijsluiter en aanvullende adviezen?
In Ethiopië is dit alles geen vanzelfsprekendheid. Helemaal niet zelfs. Deze week bracht één van onze medewerksters 's nachts om 1 uur een bezoek aan een lokaal ziekenhuis. Ze had last van een pijnlijke borst. De dienstdoend arts nam niet de moeite om haar te onderzoeken, maar schreef direct een recept uit. Maandagmorgen belde de medewerkster op, dat ze niet in staat was te komen werken. De medicijnen zorgden voor zulke vervelende bijwerkingen, dat ze nauwelijks op haar benen kon staan. Op verzoek stuurde ze de naam van het medicijn per sms door. Jeannette checkte het op internet: het ging om een antidepressiva, die ook wel gebruikt kan worden bij chronische pijn... Goed mis dus; we adviseerden haar met klem om direct te stoppen. Dinsdagmorgen verscheen ze weer op het werk, met een paar flinke bulten, die veroorzaakt werden door een val die ze maakte na inname van de medicatie. Dit keer liep het goed af, maar wat als er ernstiger complicaties zich voordoen?
Bewust werken we sinds 1,5 jaar samen met kliniek Hidi. Nederlandse Tineke en haar medewerkers geven de patiënten wèl de aandacht en zorg die ze nodig hebben. Een medewerker kan met medische klachten eerst bij één van ons komen. Kleine problemen als hoofdpijn, verstuikte voet en schaafwonden kunnen we behandelen en verzorgen met behulp van middelen uit onze EHBO kist. Medewerkers met grotere problemen worden doorverwezen naar kliniek Hidi of, in geval van ernstige verwondingen, rechtstreeks naar een ziekenhuis.
Het is de eigen-wijsheid van de Ethiopiërs die ervoor zorgt dat ze toch zelf gaan 'shoppen'. Jammer, helemaal omdat er voor hen dan ook een extra fors prijskaartje aanhangt. Als ze eerst bij ons aankloppen en op ons advies worden doorverwezen naar een kliniek of een ziekenhuis, wordt 80% van de kosten vergoed.
... hoe 'n voorrecht het is om naar de huisarts te kunnen gaan als dat nodig is?
... dat een arts of medisch specialist advies geeft op basis van kennis?
... er uiterst zorgvuldig met medicijngebruik wordt omgegaan en in het geval er medicatie nodig is...
... na een uur bij de apotheek een mooi te-recyclen-papieren-tasje klaar staat, compleet met recept, bijsluiter en aanvullende adviezen?
In Ethiopië is dit alles geen vanzelfsprekendheid. Helemaal niet zelfs. Deze week bracht één van onze medewerksters 's nachts om 1 uur een bezoek aan een lokaal ziekenhuis. Ze had last van een pijnlijke borst. De dienstdoend arts nam niet de moeite om haar te onderzoeken, maar schreef direct een recept uit. Maandagmorgen belde de medewerkster op, dat ze niet in staat was te komen werken. De medicijnen zorgden voor zulke vervelende bijwerkingen, dat ze nauwelijks op haar benen kon staan. Op verzoek stuurde ze de naam van het medicijn per sms door. Jeannette checkte het op internet: het ging om een antidepressiva, die ook wel gebruikt kan worden bij chronische pijn... Goed mis dus; we adviseerden haar met klem om direct te stoppen. Dinsdagmorgen verscheen ze weer op het werk, met een paar flinke bulten, die veroorzaakt werden door een val die ze maakte na inname van de medicatie. Dit keer liep het goed af, maar wat als er ernstiger complicaties zich voordoen?
 |
| Jeannette verzorgt een hoofdwond van het dochtertje van Serkalem, één van onze medewerkers. |
Het is de eigen-wijsheid van de Ethiopiërs die ervoor zorgt dat ze toch zelf gaan 'shoppen'. Jammer, helemaal omdat er voor hen dan ook een extra fors prijskaartje aanhangt. Als ze eerst bij ons aankloppen en op ons advies worden doorverwezen naar een kliniek of een ziekenhuis, wordt 80% van de kosten vergoed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten