Nog steeds vol verwondering, een weergave van wat ons vorige week overkwam.
De kalveren, die ruim 3 weken geleden in Ethiopië arriveerden, verbleven 24 dagen in quarantaine (op zo'n 7 km van de boerderij). Nadat de afgenomen bloedtest geen bijzonderheden liet zien en de ambtenaar van het Ministerie van Landbouw toestemming gaf, werden de dieren afgelopen vrijdag naar de farm getransporteerd.
Een zorgvuldige planning ging eraan vooraf: de dieren zouden in vier vrachten de afstand overbruggen en bij aankomst op het bedrijf de benodigde vaccinaties krijgen toegediend. De eerste vracht verliep voorspoedig; bij de tweede vracht ging het mis. Op de drukke hoofdweg, midden in het dorp, moest uitgeweken worden voor een bajaj, een kleine taxi. Als gevolg hiervan schaarde en kantelde de trailer. Arnold, onze collega, heeft daardoor een flinke klap gekregen. Wonderwel heeft hij op wat schaafwonden en blauwe plekken na, geen ernstige verwondingen. Twee kalveren vonden de dood, een derde hebben we moeten slachten.
Doordat de trailer de auto voortduwde in de klap, heeft die door een draai een groot gedeelte van het asfalt nodig gehad. Geen tegemoet komend verkeer, geen omstanders... we zijn bewaard voor erger.
De kalveren, die ruim 3 weken geleden in Ethiopië arriveerden, verbleven 24 dagen in quarantaine (op zo'n 7 km van de boerderij). Nadat de afgenomen bloedtest geen bijzonderheden liet zien en de ambtenaar van het Ministerie van Landbouw toestemming gaf, werden de dieren afgelopen vrijdag naar de farm getransporteerd.
Een zorgvuldige planning ging eraan vooraf: de dieren zouden in vier vrachten de afstand overbruggen en bij aankomst op het bedrijf de benodigde vaccinaties krijgen toegediend. De eerste vracht verliep voorspoedig; bij de tweede vracht ging het mis. Op de drukke hoofdweg, midden in het dorp, moest uitgeweken worden voor een bajaj, een kleine taxi. Als gevolg hiervan schaarde en kantelde de trailer. Arnold, onze collega, heeft daardoor een flinke klap gekregen. Wonderwel heeft hij op wat schaafwonden en blauwe plekken na, geen ernstige verwondingen. Twee kalveren vonden de dood, een derde hebben we moeten slachten.
Doordat de trailer de auto voortduwde in de klap, heeft die door een draai een groot gedeelte van het asfalt nodig gehad. Geen tegemoet komend verkeer, geen omstanders... we zijn bewaard voor erger.
Een archieffoto van de weg waar het ongeluk gebeurde.
Nadat we hoorden van het ongeluk, en in feite niet meer wisten dan dat er iets goed mis was, was onze enige toevlucht het gebed. Later bleek dat het gebed eerder was aangevangen: Tedenek, onze huishoudelijke hulp, had de nacht ervoor gedroomd. In haar droom zag ze Arnold en de boerderij; er klopte iets niet, ze voelde zich erg onrustig. Haar man reageerde verbijsterd, toen ze verschrikt wakker werd: 'we moeten bidden, Mulatu, het is heel erg nodig'. Met een onrustig hart kwam ze vrijdagmorgen naar het werk. Ze kon haar onrust niet verzwijgen tegenover het kantoorpersoneel en vroeg hen ook gericht te bidden. Toen tijdens het koffie kwartiertje het bericht kwam van het ongeluk, ontstond verwondering: God had laten zien dat er iets zou gebeuren en heeft zo gezorgd dat Arnold door gebed werd omringd.
We werden bepaald bij de vergankelijkheid van het leven; het leven is een damp, de dood wenkt ieder uur. Arnold werd gespaard, wij werden stilgezet. Door de schrik heen, werden we bemoedigd: God weet van ons af, het werk hier is nog niet ten einde!
We werden bepaald bij de vergankelijkheid van het leven; het leven is een damp, de dood wenkt ieder uur. Arnold werd gespaard, wij werden stilgezet. Door de schrik heen, werden we bemoedigd: God weet van ons af, het werk hier is nog niet ten einde!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten