dinsdag 11 januari 2011

Het eerste bericht op deze weblog in het jaar 2011. We zien terug op een aantal goede weken, waarin we ma en Joël Stuurman op bezoek mochten hebben. Met een paar uur vertraging in verband met sneeuwval, mochten ze de 25e december veilig aankomen. We maakten dagtrips naar het oosten en zuiden.

Die middag hadden we de Nederlanders uitgenodigd om met ons in de machineschuur een kerstbijeenkomst te houden. Iedereen nam wat te eten mee, we zongen liederen en in de schemer werd een kerstverhaal verteld.
Oud en Nieuw vierden we bij familie Van de Haar. Door alle beschikbare pakken oliebollenmix te verzamelen, konden we volop van deze lekkernij genieten! We dachten na over de woorden van de Prediker ‘Er is een tijd van…’. Een leerzame ontdekking, om terug te kijken en steeds weer de hand van God op te merken.

Het land, waar we met smart op wachten, is nog steeds niet ‘rond’. Het zag er vier weken geleden als een doorbraak uit. We moesten direct contact opnemen met Nederland, om te spreken over condities en evt. huurbedragen. Later bleek het toch niet in het stadium te zijn, als wat men voor deed komen.
Toch lijkt iedere dag het lichtpuntje aan het einde van de tunnel groter te worden. Later zullen we zien wat Gods bedoeling is om ons zo lang op het land te laten wachten. Niets gebeurt zomaar!

Omdat onze secretaresse een kindje verwacht, moet worden nagedacht over vervanging. Ook hier geldt een periode van drie maanden zwangerschapsverlof. Die uiteraard moet worden opgevuld. Deze week gaan we met sollicitatiegesprekken van start.

We genieten enorm van ons huis. Steeds worden er kleine klusjes afgewerkt, die nog niet ‘af’ zijn. Zo hebben Peter en Peter zaterdag lampen opgehangen en is er een muur geverfd. Nu zijn we bezig met het verven van de kozijnen buitenom.

De koeienstal vordert! Inmiddels zijn voergang en ligplaatsen af en ook het dak nadert z'n voltooiing.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve dochter, schoon en kleinzoon,

Een leuk verhaaltje op stamtaal!
Achteraf best apart om onder 25 graden een kerstverhaal te horen en met elkaar te zingen.
Joël en ik hebben het heel fijn gehad.
In alle werkzaamheden Zijn Hulp en Kracht toegewenst!

Liefs jullie (o)ma.

Riek zei

Volgens mij wordt er nog een belangrijke gast vergeten. Of zit hij nog bij de biggen in het hok?

Anoniem zei

Johan

gfgdsgds

RietVat zei

Nathan,

Is Ome Bert met z'n pakketje voor de varkens ook aangekomen en zijn zoon Ard later ook, ik lees hier niets over van mamma, dus vraag ik het maar aan jou, vraag maar of paps of mams dit aan je voorlezen en ik hoop dat jij mij dan antwoord
kan geven, veel liefs en een dikke kus van Ome Johan

Anoniem zei

Dag Heleen en Peter en Nathan,

Alweer een tijd geleden dat ik bij jullie op bezoek was. Zojuist enkele foto's bekeken en blogs gelezen om een beeld te krijgen van jullie leven en vorderingen in Debre Zeit. Erg leuk om te zien hoe hard jullie kerel is gegroeid. Wens jullie gezondheid voorspoed en wijsheid toe voor alle dagen.

Groeten uit zonnig Tanzania van Willem vandenHazel